معاونت آموزشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی جندی شاپور اهواز مجله توسعه آموزش جندی شاپور اهواز 2251-6506 17 2 2026 07 23 A Review of Traditional and Modern Methods of Teaching Anatomy and Physiology Courses in Medical Universities مروری بر روش‌های سنتی و نوین آموزش دروس آناتومی و فیزیولوژی در دانشگاه‌های علوم پزشکی 183 202 246726 10.22118/edc.2025.550975.2616 FA زهره آقایی عضو ‌ هیأت علمی، گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران. شیما داوودی عضو ‌ هیأت علمی، مرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی، پژوهشکده علوم اعصاب و شناخت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. مریم فرخی پور عضو هیأت علمی، گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آبادان، آبادان، ایران. عاطفه یعقوبی عضو هیأت علمی، گروه آناتومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم‌آباد، ایران. 0000-0003-1272-1465 شیرین قاضی عضو هیأت علمی، مرکز توسعه آموزش، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم‌آباد، ایران. Journal Article 2025 10 03 Introduction: Teaching anatomy and physiology, as the foundation of basic medical sciences, plays an important role. Instruction in these courses within medical schools—key centers of medical education—should be designed not only to convey theoretical knowledge but also to strengthen students’ ability to translate that knowledge into practical skills for patient care, health improvement.<br>Method: This study is a narrative review comparing traditional and modern approaches to teaching anatomy and physiology. More than 50 scientific sources published in Persian and English between 2000 and 2024 were examined and analyzed. Databases searched included the SID, PubMed, and Google Scholar, using keywords such as “anatomy education,” “physiology education,” “teaching methods,” and “integrated education.”<br>Results: Surveys of students indicate that anatomy and physiology are more valuable than other basic science courses. Although traditional teaching methods are still important, they are insufficient on their own meet the educational needs of the new generation of students. The increase in student enrollment, the limitations of traditional teaching resources, including human cadavers, and the advancement of digital technologies have led to a trend toward the use of new educational technologies. Research findings highlight that tools such as virtual reality, 3D modeling software, gamification, and blended learning enhance students’ spatial reasoning, learning motivation, active engagement, and overall academic performance.<br>Conclusion: the need for appropriate infrastructure, teacher training, and administrative costs presents challenges. Finally, the use of hybrid approaches, combining traditional methods and new technologies, is suggested as an effective solution to improve the quality of teaching in these courses. مقدمه: آناتومی و فیزیولوژی به‌ عنوان مبنای دروس علوم پایه پزشکی نقش مهمی در تربیت دانشجویان دارند. آموزش این دروس باید به گونه‌ای باشد که توانایی تبدیل دانش نظری به مهارت‌های عملی را در فراگیران تقویت کند. مقاله‌ی کنونی با هدف مرور روش‌های سنتی و نوین آموزش دروس مذکور تهیه شده است.<br>روش: مطالعه کنونی با بررسی منابع علمی منتشر شده در پایگاه های علمی SID، PubMed وGoogle Scholar در بازه‌ی زمانی 1370 تا 1403 و 2000 تا 2025، به مقایسه روش‌های سنتی و نوین آموزش آناتومی و فیزیولوژی پرداخته است. برای جستجوی مقالات فارسی از کلید واژه‌های آموزش آناتومی، آموزش فیزیولوژی، روش‌های تدریس، برای مقاله‌های انگلیسی از کلید واژه‌های anatomical education، physiological education، virtual reality استفاده گردید. <br>یافته‌ها: بررسی نظرات دانشجویان علوم پزشکی نشان می‌دهد که دروس آناتومی و فیزیولوژی نسبت به سایر دروس، دارای کاربرد بیشتری می‌باشند. روش‌های آموزشی سنتی به ‌تنهایی پاسخ‌گوی نیازهای آموزشی نسل جدید نمی‌باشند. افزایش ظرفیت پذیرش دانشجویان، محدودیت‌‌های منابع آموزش سنتی از جمله جسدهای انسانی و پیشرفت فناوری‌های دیجیتال، سبب گرایش به استفاده از فناوری‌های نوین شده است. مطالعات نشان می‌دهند که فناوری‌های واقعیت مجازی، نرم‌افزارهای سه‌بعدی، بازی‌‌وارسازی و آموزش تلفیقی، موجب بهبود درک فضایی، انگیزه یادگیری و مشارکت فعال دانشجویان می‌‌شوند. <br>نتیجه گیری: در روش آموزش سنتی امکان پرسش و پاسخ و دریافت بازخورد سریع بین استاد و دانشجو فراهم می‌گردد اما دارای کارایی کمتری در انتقال مفاهیم نیازمند تجسم و شبیه‌سازی می‌باشد. استفاده از روش‌های نوین بسته به فراهم بودن زیرساخت‌‌ها می‌توانند نقش به سزایی در بهبود فرآیند آموزش داشته باشند. https://edj.ajums.ac.ir/article_246726_603d6e8984553c0351b2934bdac0982b.pdf